Πλεκω αρα «αναπνεω»

Το πλέξιμο είναι μια πολύ καλή παρέα αν είσαι μόνος σου. Ένας φίλος πάντα δίπλα σου, το τσικ τσικ των βελόνων την ώρα που πλέκεις είναι ένας ήχος αγαπημένος, ηρεμιστικός, που σε απορροφά τόσο πολύ και για λίγο σε βοηθά να ξεφύγεις από όλα σου τα προβλήματα.

Θυμάμαι ακόμα εκείνη την ημέρα, είχα ήδη κλείσει 7 ώρες πλεξίματος σ’ ένα παγωμένο ισόγειο στο Παγκράτι. Κάποια στιγμή εκεί που απεγνωσμένα προσπαθούσα να πιάσω το νόημα των στρογγυλών βελόνων κατάλαβα ότι είμαι πραγματικά ευτυχισμένη. Τα χέρια μου πονούσαν, το κεφάλι μου είχε γίνει κουρκούτι αλλά αυτή η επαναλαμβανόμενη κίνηση με είχε οδηγήσει σε μια νιρβάνα που έχω ζήσει σπάνιες φορές στην ζωή μου. Τότε κατάλαβα ότι αυτές οι δυο βελόνες θα ήταν σπουδαίο στήριγμα για μένα στις δύσκολες στιγμές μου και είναι αλήθεια. Είναι αυτό που αποκαλώ «οι ανάσες μου». Από εκείνη την ημέρα θεωρώ το πλέξιμο ένα είδος προσωπικής μου γιόγκας.

Έχω λοιπόν συνδυάσει το πλέξιμο με την ηρεμία και την ευτυχία. Αν μπορούσα, αν είχα χρόνο θα έπλεκα κάθε μέρα. Δυστυχώς οι υποχρεώσεις και το ότι η μέρα έχει μόνο 24 ώρες δεν μου το επιτρέπουν.

Όμως αυτά τα απογεύματα που πλέκω, πίνω καφέ ή τσάι και παρακολουθώ σειρές είναι πάντα το στήριγμα μου όταν το άγχος, τα νεύρα, οι δυσκολίες με κάνουν να θέλω να φύγω τρέχοντας. Και ας πρέπει να επαναλαμβάνω την σκηνή 5 φορές επειδή έπλεκα και δεν κατάλαβα ποιος είναι ο δολοφόνος. Και ας ξηλώνω σειρές επειδή αντί να κοιτάω το πλεκτό κοίταγα τον υπολογιστή.

Το πλέξιμο είναι η ανάσα μου, ακριβώς αυτό. Μόνο και μόνο γι’ αυτό νιώθω ευγνωμοσύνη

keepcalmandknitton

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s